MorphOS i Mac OS na jednym dysku

I. Drobny wstęp.

Mor­phOS jest, jak na nasze ami­gowe zain­te­re­so­wa­nia, cał­kiem cie­ka­wym sys­te­mem, jed­nakże cza­sami przy­cho­dzi potrzeba uru­cho­mie­nia jakie­goś programu/gry, któ­rego nie ma w wer­sji dla Mor­phOS-a. W takiej sytu­acji z pomocą może przyjść sys­tem MacOS X.

Poni­żej posta­ram się poka­zać, jak w miarę pro­sty spo­sób zain­sta­lo­wać na jed­nym dysku Mor­phOS 3.9 jak i MacOS X 10.5.8.

Spo­sób ten został spraw­dzony na nastę­pu­ją­cych kom­pu­te­rach:
– Power Mac G4 MDDG4 1.25 GHz, 2 GB RAM, HD 250 GB SATA
– Power­Book G4G4 1.5 GHz, 1 GB RAM, SSD 120 GB mSATA
– Power Mac G5 – Dual G5 2.0 GHz, 4 GB RAM, HDTB SATA
Potrzebne nam będą płytki insta­la­cyjne z sys­te­mem Mor­phOS oraz MacOS X (w opi­sy­wa­nym przy­kła­dzie zasto­so­wa­łem płytkę z Mor­phOS 3.9 i MacOS 10.5.1).

II. Zabawę czas zacząć.

Porad­nik ten można zasto­so­wać dla dwóch róż­nych sytu­acji:

Sytu­acja pierw­sza
Posia­damy czy­sty dysk i chcemy insta­lo­wać Mor­phOS oraz MacOS.

Sytu­acja druga
Posia­damy dysk z zain­sta­lo­wa­nym Mor­phOS-em i chcemy „doło­żyć” MacOS X.

Tak naprawdę cały pro­ces różni się tylko tym, że w przy­padku pierw­szym, musimy zain­sta­lo­wać zarówno Mor­phOS-a, jak i MacOS, a w przy­padku dru­gim, tylko MacOS.

Apple Power Mac G5 z moni­to­rem Cinema Display. Kie­dyś drogi kom­pu­ter dla pro­fe­sjo­na­li­stów, dziś tani i wydajny sprzęt dla Mor­phOS.

CZYSTY DYSK

Cały pro­ces jest naprawdę bar­dzo pro­sty, więc zaczy­namy! :-).
Insta­lu­jemy Mor­phOS 3.9, w momen­cie wyboru wiel­ko­ści dysku sys­te­mo­wego (Rysu­nek 1.) wybie­ramy opcję Auto­ma­ti­cally with…, usta­wiamy sobie wiel­kość par­ty­cji sys­te­mo­wej (u mnie 40 GB) i kli­kamy przy­cisk Dalej. (Rysu­nek 1)

Rysu­nek 1

Następ­nie pojawi się okno z podzia­łem dysku na par­ty­cje. Tutaj możemy jesz­cze ewen­tu­al­nie pozmie­niać usta­wie­nia tak, jak nam pasuje (Rysu­nek 2).

Rysu­nek 2

W naszym przy­padku:
DH0 – to par­ty­cja, z któ­rej nasz Power Mac star­tuje i wczy­tuje Mor­phOS-a (tzw. Par­ty­cja BOOT)
DH1 – to par­ty­cja sys­te­mowa (tutaj zain­sta­lu­jemy sys­tem Mor­phOS 3.9)
DH2 – to par­ty­cja na wszyst­kie inne rze­czy (gry, muzyka, zdję­cia… cokol­wiek mam pod ręką: –)), ta par­ty­cja będzie się nazy­wać Work
DH3 – tę par­ty­cję chcę wyko­rzy­stać do insta­la­cji sys­temu MacOS 10.5
DH4 – ta par­ty­cja będzie widoczna pod MacOS jako Dane oraz Użytki (potem zosta­nie podzie­lona pod MacOS na dwie osobne par­ty­cje).
Jeżeli usta­limy już sobie roz­miar par­ty­cji jaki nas inte­re­suje, to przy­stę­pu­jemy do wyboru miej­sca, w któ­rym zain­sta­lu­jemy Mor­phOS-a (Rysu­nek 3).

Rysu­nek 3

W naszym przy­padku jest to par­ty­cja DH1 – nazwana Sys­tem – wiel­kość 40 GB (39 GB po sfor­ma­to­wa­niu).
Po zakoń­czo­nej insta­la­cji (Rysu­nek 4) wyj­mu­jemy płytkę z Mor­phOS-em i wkła­damy do napędu płytę z MacOS X (w naszym przy­padku MacOS 10.5.1).

Rysu­nek 4

Rese­tu­jemy kom­pu­ter, na kla­wia­tu­rze naci­skamy kla­wisz „C” (wci­śnię­cie tego kla­wi­sza wymu­sza start z płyty znaj­du­ją­cej się w napę­dzie) i cze­kamy aż kom­pu­ter wystar­tuje z płyty z MacOS 10.5.1.

Po kilku chwi­lach powi­nien poja­wić się ekran z wybo­rem wer­sji języ­ko­wej (Rysu­nek 5).

Rysu­nek 5

Wybie­ramy inte­re­su­jącą nas wer­sję języ­kową (ja wybie­ram język Pol­ski) po czym prze­cho­dzimy do następ­nego ekranu. Na ekra­nie powi­tal­nym, z gór­nego menu wybie­ramy Narzę­dzia – Narzę­dzie dys­kowe (Rysu­nek 6).

Rysu­nek 6

Gdy wybie­rzemy narzę­dzia dys­kowe, pojawi się okno z wybo­rem dys­ków, (Narzę­dzie dys­kowe wyświe­tla wszyst­kie napędy pod­łą­czone do kom­pu­tera, także DVD, pen­drive itd.).

Musimy pamię­tać, że ilość par­ty­cji o nazwie disk0s2, disk0s3… itd., może się u każ­dego z Was róż­nić. Wszystko jest kwe­stią podziału dysku, np. na Power­Book G4, podział wygląda jak na obrazku (Rysu­nek 7).

Rysu­nek 7

W naszym przy­padku wygląda to tak jak na rysunku (Rysu­nek 8), gdzie mamy nastę­pu­jące par­ty­cje:

Boot – par­ty­cja star­towa, którą zało­żył Mor­phOS – i tego NIE WOLNO nam ruszyć
disk0s3 – to par­ty­cja z Mor­phOS-em – widoczna jako DH1 (w Mor­phOS)
disk0s4 – to par­ty­cja o nazwie Work – widoczna jako DH2 (w Mor­phOS)
Tych par­ty­cji nie ruszamy, ponie­waż to par­ty­cje z Mor­phOS-em.
disk0s5 – to par­ty­cja, na któ­rej w naszym przy­padku zain­sta­lu­jemy MacOS 10.5.1
disk0s7 – to par­ty­cja na dane, np. filmy, muzykę, gry itd.

Rysu­nek 8

Teraz wybie­ramy par­ty­cję disk0s5 – wybie­ramy opcję Wymaż…. Nada­jemy jej nazwę – ja dałem MacOS, następ­nie for­ma­tu­jemy uży­wa­jąc sys­temu pli­ków Mac OS Exten­ded (Jour­na­led) (Rysu­nek 9).

Rysu­nek 9

Przy oka­zji możemy podzie­lić lub sfor­ma­to­wać sobie par­ty­cję disk0s7. Ja podzie­li­łem ją na dwie kolejne o nazwach Dane oraz Użytki.
Następ­nie wycho­dzimy z Narzę­dzi dys­ko­wych – kli­kamy na przy­cisk Dalej.

Pojawi się okno wyboru miej­sca, w któ­rym mamy insta­lo­wać sys­tem MacOS, wybie­ramy nasz dysk, który nazwa­li­śmy MacOS. Insta­la­cja zabie­rze kilka/kilkanaście minut w zależ­no­ści od pręd­ko­ści dysku, pro­ce­sora itd. W kolej­nym kroku insta­la­cji MacOS, two­rzymy konto użyt­kow­nika, Apple ID, a potem tylko aktu­ali­za­cje, kon­fi­gu­ra­cja… czyli naj­lep­sza zabawa :-).
W przy­padku tej metody, sys­tem Mor­phOS będzie tym, który będzie się wczy­ty­wał domyśl­nie – no ale na tym nam chyba zależy :-).
Jeżeli jed­nak chcemy zalo­go­wać się do sys­temu MacOS, to mamy dwie metody:
– po włą­cze­niu kom­pu­tera naci­skamy kla­wisz ALT na kla­wia­tu­rze
– po rese­cie musimy przy­trzy­mać kla­wisz ALT

Po chwili pojawi się menu z wybo­rem ikon sys­temu (Rysu­nek 10) – powinny być dwie, jedna z Mor­phOS, druga z MacOS. Wystar­czy wybrać ikonę MacOS i po chwili będziemy cie­szyć się sys­te­mem Apple.
(Przy wybo­rze sys­temu, zazwy­czaj trzeba odcze­kać kilka/kilkanaście sekund, aż będziemy mogli zazna­czyć inte­re­su­jący nas sys­tem, ponie­waż Open­Firm­ware szuka innych napędów/dysków, z któ­rych może wystar­to­wać).

Rysu­nek 10

DYSK Z MOR­PHOS-em

W przy­padku gdy mamy już zain­sta­lo­wa­nego Mor­phOS-a, a chcie­li­by­śmy mieć jesz­cze MacOS 10.5.8, musimy naj­pierw przy­go­to­wać par­ty­cję dla MacOS.

Nie jest to takie trudne, do tego zada­nia wystar­czy prze­cież Mor­phOS i pro­gram HDCon­fig, który znaj­duje się na dysku sys­te­mo­wym w kata­logu Tools.

Po uru­cho­mie­niu HD Tools, pojawi nam się okno (Rysu­nek 11).

Rysu­nek 11

W tym przy­padku, naj­więk­szym pro­ble­mem jest wygo­spo­da­ro­wa­nie na dysku odpo­wied­niej prze­strzeni dla sys­temu MacOS.
Musimy pamię­tać, że jakie­kol­wiek zmiany na np. par­ty­cji DH4, dopro­wa­dzą do usu­nię­cia z niej wszyst­kich danych. Warto więc naj­pierw zro­bić sobie kopię bez­pie­czeń­stwa danych.

Tak naprawdę, to insta­la­cja MacOS w przy­padku gdy mamy już Mor­phOS-a na dysku, nie różni się niczym od przy­kładu opi­sa­nego powy­żej. Jedy­nym pro­ble­mem będzie utwo­rze­nie par­ty­cji. W naszym przy­padku prze­zna­czy­łem na MacOS par­ty­cje DH3DH4. Jeżeli par­ty­cja 600 GB jest za duża, można ją podzie­lić na dwie mniej­sze po ok. 300 GB. Można je sfor­ma­to­wać, można pozo­sta­wić jako ndos, dla insta­la­tora MacOS nie ma to zna­cze­nia, i tak będziemy musieli prze­for­ma­to­wać par­ty­cje w insta­la­to­rze MacOS.

Po przy­go­to­wa­niu naszego dysku, wkła­damy do napędu płytę z sys­te­mem MacOS i roz­po­czy­namy insta­la­cję sys­temu wyko­nu­jąc te same kroki opi­sane powy­żej (czyli uru­cha­miamy narzę­dzia dys­kowe, wybie­ramy inte­re­su­jącą nas par­ty­cję, for­ma­tu­jemy, insta­lu­jemy sys­tem itd.). Pamię­tajmy tylko, że zazwy­czaj dwie pierw­sze par­ty­cje (w naszym przy­padku aż trzy, Boot, disk0s3disk0s4) prze­zna­czone są dla sys­temu Mor­phOS.

Po insta­la­cji MacOS, gdy ponow­nie, z czy­stej cie­ka­wo­ści, uru­cho­mimy pro­gram HDCon­fig w Mor­phOS-ie, zoba­czymy podobny obra­zek (Rysu­nek 12). Jak widać MacOS 10.5 sam stwo­rzył sobie odpo­wied­nie par­ty­cje star­towe, bufo­ru­jące (te o wiel­ko­ści 128 MB), my tylko musie­li­śmy podzie­lić dysk pro­gra­mem HD Con­fig.

Rysu­nek 12
Rysu­nek 13

Na koniec pozo­staje tylko otwo­rzyć Firm­ware (Rysu­nek 13) i wpi­sać komendę:

setenv skip-netboot? true

Wpro­wa­dze­nie jej spo­wo­duje, iż pod­czas startu kom­pu­ter tro­chę szyb­ciej zacznie wczy­ty­wać sys­tem, ponie­waż nie będzie szu­kał sys­temu w sieci lokal­nej.

To już wszystko, teraz pozo­staje nam tylko zabawa z Mor­phOS i MacOS.

 

trOLLO - Amiga NG (2) 1/2018

---> do spisu arty­ku­łów