emulacja – szkółka cz.1

Kilka podstawowych informacji

Żeby umieć skon­fi­gu­ro­wać sobie emu­la­tor trzeba rozu­mieć choć pobież­nie pewne zależ­no­ści.

Sys­tem Amigi skła­dał się z dwóch czę­ści – jedna znaj­do­wała się w kości ROM na pły­cie głów­nej. Druga to zawar­tość dys­kie­tek z sys­te­mem, pod­pi­sa­nych jako Work­bench.
Żeby gra z małej Amigi – np. Amigi 500 – zadzia­łała wystar­czy mieć ROM; w ory­gi­nal­nym kom­pu­te­rze wkła­dało się dys­kietkę z grą i to wystar­czało. Zawar­tość dys­kie­tek Work­bench jest potrzebna gdy­by­śmy chcieli uży­wać pro­gra­mów, bądź wogóle chcieli „poba­wić się” w posta­wie­nie sys­temu w emu­la­to­rze.

Zawar­tość kości ROM okre­ślana jest też jako Kick­start. Jest to coś wię­cej niż odpo­wied­nik dzi­siej­szego BIOS-u bo zawie­rał część sys­temu ope­ra­cyj­nego. Kick­start miał nume­ra­cję podwójną – przy­kła­dowo ROM 3.0 miał ozna­cze­nie v39, a są jesz­cze pod­wer­sje. Wspo­mi­nam o tym ponie­waż czę­sto gra wymaga kon­kret­nej wer­sji. W praw­dzi­wej Ami­dze radzono sobie mon­tu­jąc dwa ROM-y i prze­łącz­nik do nich. Dziś pod emu­la­to­rem jest to o wiele wygod­niej­sze – zała­twia się to klik­nię­ciem.

Zarówno ROM-y, jak i całe opro­gra­mo­wa­nie Amigi zostało prze­nie­sione wysił­kiem wielu osób do inter­netu, gdzie krąży w for­mie pli­ków.
Można sobie zgrać z wła­snej Amigi jak ktoś chce. Ale więk­szość nie posiada Amigi, poza tym zgry­wa­nie jest cza­so­chłonne i kło­po­tliwe.

Skąd brać gry

Jeśli cho­dzi o nie­le­galne źró­dła to jest ich dużo. Naj­więk­szym zbio­rem jest kolek­cja TOSEC (The Old School Emu­la­tion Cen­ter) i można ją zna­leźć na tor­ren­tach.
Jeśli cho­dzi o legalne to są, ale na razie zaj­mu­jemy się tema­tem od strony „jak zacząć za darmo i legal­nie, i jesz­cze żeby było łatwo”.
Naj­więk­szym ogra­ni­cze­niem jest zdo­by­cie legal­nie ROM-ów, bo np. gier (udo­stęp­nio­nych legal­nie za darmo) jest masa.

Korzystanie z gier w formie plików wykonywalnych

Naj­prost­sze roz­wią­za­nie to pro­jekt The Com­pany.

the_company

Idea jest nastę­pu­jąca: gra zostaje połą­czona z pli­kami nie­zbęd­nymi do jej uru­cho­mie­nia – czę­ścią emu­la­tora i ROM-em. Taki poje­dyn­czy plik *.exe uru­cha­miamy pod Win­dows – i już. Autor­skie opra­co­wa­nie nazywa się tcUAE i naj­now­sza wer­sja to 2.6.0 – podaję dla for­mal­no­ści bo i tak nie mamy wpływu na wer­sję, jest „zro­śnięta” z grą.
Przez wiele lat były wąt­pli­wo­ści co do legal­no­ści tego roz­wią­za­nia. Na szczę­ście twór­com sys­temu AROS udało się opra­co­wać wła­sny ROM nie naru­sza­jący licen­cji. Także pro­gram WHDLoad – klu­czowy dla obsługi gier wyda­nych pier­wot­nie na dys­kiet­kach – stał się dostępny za darmo. Od tego momentu pliki z „The Com­pany” uwa­żam za „czy­ste” i bar­dzo dobre na start przy wcho­dze­niu w temat „Amiga i kla­syczne gry”.

Na począ­tek pro­po­nuję dwie gry i pro­gram

Magic Ball
To kom­pi­la­cja 21 pin­balli, czyli sto­łów typu fli­pery. Są to: Ulti­mate Pin­ball Quest, The, Tho­mas The Tank Engine’s Pin­ball, Pin­ball Wizard, First Per­son Pin­ball, Time Scan­ner, Pin­ball Magic, Power Pin­ball, Quik­si­lver Pin­ball Simu­la­tor, Pin­ball Dre­ams, Pin­ball Fan­ta­sies, Refle­xity: Pin­ball Chal­lenge, Soc­cer Pin­ball, Obses­sion, Pin­ball Illu­sions, Pin­ball Mania, Pin­ball Pre­lude, Pin­ball Hazard, Slam Tilt, Pin­ball Brain Damage, Magic Ball, Pin­ball Wizard V2.0

Alien Breed 3D II: The Kil­ling Gro­unds
To gra FPP czyli cho­dzimy i roz­wa­lamy prze­ciw­ni­ków.

Deluxe Paint 5.2
To pro­gram do ryso­wa­nia.

Uprze­dzam że wiele gier i więk­szość pro­gra­mów nie znio­sło próby czasu – niska roz­dziel­czość współ­cze­śnie może razić i dla wielu być nie do zaak­cep­to­wa­nia.

Jak wygląda korzy­sta­nie z pli­ków od „The Com­pany”
Pod­czas pobie­ra­nia i insta­la­cji mogą być komu­ni­katy anty­wi­ru­sów – to są fał­szywe alarmy. Szcze­gól­nie wraż­liwy jest fire­wall Comodo (naj­le­piej przy moni­cie o dzia­ła­nie wybrać opcję „Uru­chom jako instalator/aktualizator”). Więk­szość tych alar­mów bie­rze się wła­śnie z prób łącze­nia z inter­ne­tem – pod­czas uru­cho­mie­nia spraw­dzane jest czy nie ma now­szej wer­sji.

Po uru­cho­mie­niu pliku pokaże się takie okienko:

thecompany_01

W lewej czę­ści znaj­duje się lista gier – jest tak jeśli plik zawiera cała kolek­cję, np. tu widoczna seria Alien Breed. W pra­wej czę­ści widoczne są infor­ma­cje o wyda­niu takie jak auto­rzy opra­co­wa­nej kom­pi­la­cji pliku i ste­ro­wa­nie w grze.

Po wybra­niu pozy­cji na liście po lewej stro­nie zawar­tość w pra­wej czę­ści zmie­nia się:

thecompany_02

Podane są dane dla ory­gi­nal­nej histo­rycz­nej edy­cji: firma, rok, kody do gry.

Jeśli chcemy wró­cić na ekran począt­kowy – trzeba klik­nąć ? (pytaj­nik). Chcąc grać – naci­skamy Start. Wyj­ście jest kla­wi­szem End.

 

Mini gale­ria

thecompany_03
legen­darny Pin­ball Ilus­sions z pakietu „Magic Ball”

thecompany_04
Alien Breed 3D 2: The Kil­ling Gro­unds; po oswo­je­niu się z ziar­ni­sto­ścią pik­seli i nieco pomniej­szo­nym ekra­nem roz­grywki – gra się cał­kiem przy­jem­nie

thecompany_05
Deluxe Paint 5.2 – menu z gór­nej belki jest pod pra­wym przy­ci­skiem myszy

 
W następ­nym odcinku zaj­miemy się WinUAE.