współczesna Amiga NG

Amiga NG to skrótowe okre­śle­nie współ­cze­snych amig (“Amiga Next Gene­ra­tion”). Produ­ko­wane są pod marką AmigaOne i pracują pod kontrolą systemu AmigaOS 4.x

Marka AmigaOne została utwo­rzone przez firmę Amiga Inc. Obecnie firma Amiga zajmuje się urzą­dze­niami mobil­nymi, i tylko na płasz­czyź­nie opro­gra­mo­wa­nia. Nie jest wogóle zain­te­re­so­wana rynkiem kompu­te­rów desktop, w tym rozwojem kompu­te­rów Amiga i jej systemu.

Prawa licen­cyjne do rozwi­ja­nia AmigaOS 3.1 jak i do znaku towa­ro­wego AmigaOne posiada obecnie firma Hyperion. To ona jest odpo­wie­dzialna za prze­pi­sa­nie AmigaOS 3.1 z Motoroli 68k na PPC.

os4_classic_4

AmigaOS 4.0

Pierwsze modele AmigaOne były produ­ko­wane przez firmę Eyetech na zlecenie Amiga Inc. Najnow­sze modele na mocy umowy licen­cyj­nej z Hype­rio­nem produ­kuje firma A-Eon.

A1_X1000

AmigaOne X1000 (zdj. Hans de Ruiter)

Cały współ­cze­sny rozwój Amigi opiera się na osobie Trevora Dickin­sona. pasjo­nata Amigi. To on powołał firmę A-Eon, i jest motorem napę­do­wym (także finan­so­wym) rozwoju sprzętu, systemu i oprogramowania.

Kompu­tery AmigaOne są bardzo drogie. Wynika to nie tylko z wyboru proce­sora PPC, ale z braku możli­wo­ści rozło­że­nia kosztów (projek­to­wa­nie, testy, sterow­niki, koszty licencji). Jest za mały rynek i nie ma jak to się zamortyzować.

Są tańsze rozwią­za­nia, np. kompu­terki SAM firmy ACube. Mimo wszystko aktyw­nych użyt­kow­ni­ków, to znaczy posia­da­ją­cych sprzęt a nie tylko sympa­ty­zu­ją­cych biernie na forach inter­ne­to­wych, jest ledwie kilka tysięcy.

Amiga_the_red_one_f

Red One F czyli wersja kompu­terka SAM 460 w wydaniu firmy Relec

Jeśli chodzi o część sprzę­tową to AmigaOne bardzo przy­po­mi­nają PC. Ale sprzęt jest unikalny, nie tylko procesor.

Jeśli chodzi o najnow­szy AmigaOS – ma zacho­wane wszyst­kie rzeczy czyli jest Work­bench, rozwią­za­nia takie jak RAM dysk, Libs, i t.d. – to jest ciągle ten sam system tylko powoli unowocześniany.

W system jest wbudo­wany emulator proce­sora Motorola 68020 o nazwie Petunia. Działają więc programy pisane “pod system”, nato­miast rzeczy wyma­ga­jące orygi­nal­nych czip­se­tów typu AGA – nie.

Sprawę kompa­ty­bil­no­ści rozwią­zano imple­men­tu­jąc emulator UAE. W tym wcie­le­niu nazywa się RunInUAE. Dołą­czane są ROM-y wszyst­kich sprzętów na jakich działał AmigaOS 3.1 (np. Amiga 1200, CD32).

Proble­mem jest dalszy rozwój. Prze­kro­cze­nie bariery obsługi pamięci 2 GB, czy przej­ście na obsługę wielu rdzeni proce­sora i system 64 bit – to są stan­dardy współ­cze­snego świata od dawna, w przy­padku Amigi ozna­cza­łyby utratę kompa­ty­bil­no­ści opro­gra­mo­wa­nia. Ten sam problem dotyczy systemu MorphOS.

Skąd przy­wią­za­nie do PPC? Stała za tym tradycja (karty turbo do Amigi), ale obecnie jest to koniecz­ność. Sposób zapisu bajtów, tzw. Big Endian, współ­cze­śnie jest rzadko używany w proce­so­rach. Przej­ście na archi­tek­turę proce­sora x86 wiąza­łoby się z prze­pi­sa­niem systemu i ze startem od zera (niekom­pa­ty­bilne opro­gra­mo­wa­nie). Możliwe jest przej­ście na archi­tek­turę ARM, ale i tak nie ma na to zasobów ludzkich.

Amiga NG nie jest w stanie dogonić świata (za mało zasobów finan­so­wych i progra­mi­stów), to hobby­styczne rozwią­za­nie. Ale ze wszyst­kich nowych form “amigo­wa­nia” jest tym najbar­dziej komer­cyj­nym i dopra­co­wa­nym produktem.

Więcej o systemie i sprzęcie

 

[ ↑ ]
Zabierz mnie na górę!