współczesna Amiga NG

Amiga NG to skrótowe okre­śle­nie współ­cze­snych amig (“Amiga Next Gene­ra­tion”). Pierwszy raz to okre­śle­nie zostało użyte w kontek­ście proto­typu Amiga MCC firmy Gateway. Współ­cze­śnie okre­śle­nie “amigi NG” jest pojemne i obejmuje nurt hobby­stycz­nych rozwi­nięć pier­wot­nej Amigi. Niemniej, najbar­dziej właściwe okre­śle­nie dla “Amiga NG” dotyczy kompu­te­rów produ­ko­wa­nych pod marką AmigaOne, które pracują pod kontrolą systemu AmigaOS 4.x.

Marka AmigaOne została utwo­rzona przez firmę Amiga Inc. Obecnie firma Amiga zajmuje się urzą­dze­niami mobil­nymi, i tylko na płasz­czyź­nie opro­gra­mo­wa­nia. Nie jest wogóle zain­te­re­so­wana rynkiem kompu­te­rów desktop, w tym rozwojem kompu­te­rów Amiga i jej systemu. .

Prawa licen­cyjne do rozwi­ja­nia AmigaOS 3.1 jak i do znaku towa­ro­wego AmigaOne posiada obecnie firma Hyperion. To ona jest odpo­wie­dzialna za prze­pi­sa­nie AmigaOS 3.1 z Motoroli 68k na PPC.

os4_classic_4

AmigaOS 4.0

Pierwsze modele AmigaOne były produ­ko­wane przez firmę Eyetech na zlecenie Amiga Inc. Najnow­sze modele na mocy umowy licen­cyj­nej z Hype­rio­nem produ­kuje firma A-Eon.

A1_X1000

AmigaOne X1000 (zdj. Hans de Ruiter)

Cały współ­cze­sny rozwój Amigi opiera się na osobie Trevora Dickin­sona. pasjo­nata Amigi. To on powołał firmę A-Eon, i jest motorem napę­do­wym (także finan­so­wym) rozwoju sprzętu, systemu i opro­gra­mo­wa­nia.

Kompu­tery AmigaOne są bardzo drogie. Wynika to nie tylko z wyboru proce­sora PPC, ale z braku możli­wo­ści rozło­że­nia kosztów (projek­to­wa­nie, testy, sterow­niki, koszty licencji). Jest za mały rynek i nie ma jak to się zamor­ty­zo­wać.

Są tańsze rozwią­za­nia, np. kompu­terki SAM firmy ACube. Mimo wszystko aktyw­nych użyt­kow­ni­ków, to znaczy posia­da­ją­cych sprzęt a nie tylko sympa­ty­zu­ją­cych biernie na forach inter­ne­to­wych, jest ledwie kilka tysięcy.

Amiga_the_red_one_f

Red One F czyli wersja kompu­terka SAM 460 w wydaniu firmy Relec

Jeśli chodzi o część sprzę­tową to AmigaOne bardzo przy­po­mi­nają PC. Ale sprzęt jest unikalny, nie tylko procesor.

Jeśli chodzi o najnow­szy AmigaOS – ma zacho­wane wszyst­kie rzeczy czyli jest Work­bench, rozwią­za­nia takie jak RAM dysk, Libs, i t.d. – to jest ciągle ten sam system tylko powoli unowo­cze­śniany.

W system jest wbudo­wany emulator proce­sora Motorola 68020 o nazwie Petunia. Działają więc programy pisane “pod system”, nato­miast rzeczy wyma­ga­jące orygi­nal­nych czip­se­tów typu AGA – nie.

Sprawę kompa­ty­bil­no­ści rozwią­zano imple­men­tu­jąc emulator UAE. W tym wcie­le­niu nazywa się RunInUAE. Dołą­czane są ROM-y wszyst­kich sprzętów na jakich działał AmigaOS 3.1 (np. Amiga 1200, CD32).

Proble­mem jest dalszy rozwój. Prze­kro­cze­nie bariery obsługi pamięci 2 GB, czy przej­ście na obsługę wielu rdzeni proce­sora i system 64 bit – to są stan­dardy współ­cze­snego świata od dawna, w przy­padku Amigi ozna­cza­łyby utratę kompa­ty­bil­no­ści opro­gra­mo­wa­nia. Ten sam problem dotyczy systemu MorphOS.

Skąd przy­wią­za­nie do PPC? Stała za tym tradycja (karty turbo do Amigi), ale obecnie jest to koniecz­ność. Sposób zapisu bajtów, tzw. Big Endian, współ­cze­śnie jest rzadko używany w proce­so­rach. Przej­ście na archi­tek­turę proce­sora x86 wiąza­łoby się z prze­pi­sa­niem systemu i ze startem od zera (niekom­pa­ty­bilne opro­gra­mo­wa­nie). Możliwe jest przej­ście na archi­tek­turę ARM, ale i tak nie ma na to zasobów ludzkich.

Amiga NG nie jest w stanie dogonić świata (za mało zasobów finan­so­wych i progra­mi­stów), to hobby­styczne rozwią­za­nie. Ale ze wszyst­kich nowych form “amigo­wa­nia” jest tym najbar­dziej komer­cyj­nym i dopra­co­wa­nym produk­tem.

Obsługiwany sprzęt

Pierwsze obsłu­gi­wane były maszyny dewe­lo­per­skie oparte o płyty główne Teron CX i PX, sprze­da­wane – także zwykłym pasjo­na­tom – jako modele AmigaOne SE i AmigaOne XE. Zapew­niła je firma Eyetech na mocy umowy z Amiga Inc.

AmigaOS 3.1 miał być najpierw prze­pi­sany na proce­sory PowerPC (potem miała być nowsza wersja systemu i kolejne kompu­tery).  Firma która to robiła na zlecenie Amiga Inc., bardzo to rozwle­kła w czasie, nie chciała prze­ka­zać kodów źródło­wych, do tego doszła sprawa sprze­da­wa­nia płyt Teron mini jako kolejne modele AmigaOne bez poro­zu­mie­nia z Amiga Inc. Z drugiej strony był problem finan­sowy z płat­no­ścią za wykonaną pracę, i koniec końców w ugodzie sądowej zapadł wyrok. Firma “prze­pi­su­jąca” system Amiga OS 3.1 otrzy­mała prawa do dalszego jego rozwi­ja­nia i do znaku towa­ro­wego AmigaOne (2009 r.).

Ta firma to Hyperion. Co do Eyetech – to nie ma po nim śladu, ale AmigaOne ich produk­cji były długo podsta­wo­wym sprzętem.

Problem pojawił się w momencie gdy stary sprzęt zaczął się wykru­szać – Hyperion wtedy prze­pi­sał system na kompu­terki SAM firmy ACube – modele 440ep i 440 Flex. Przez pewien krótki czas rozwa­żano port systemu na stare kompu­tery Apple PowerPC (projekt Moana) ale nie doszło do ukoń­cze­nia prac. Zamiast tego powstał port na maszyny Pegasos II (2009 r.).

Kolejne obsłu­gi­wane kompu­tery to SAM 460EX i różne jego odmiany oraz nowe modele AmigaOne – X1000 i X5000. Najbliż­sze plany to obsługa modelu AmigaOne A1222 który jest w fazie testów.

Warto wspo­mnieć że aktualna wersja systemu jest dostępna dla zwykłych Amig wypo­sa­żo­nych w kartę PPC.

Również godny odno­to­wa­nia jest fakt obsługi najnow­szej wersji systemu przez emulator WinUAE – dzięki temu AmigaOS 4.x został  “unie­śmier­tel­niony” i od tej pory nie zależy od sprzętu.

HPIM0003

AmigaOS 4.1 FE pod emula­to­rem WinUAE, widoczny urucho­miony Hively Tracker (zdj. Matteo Trevisan)

System

32-bitowy, oparty o kernel o nazwie Exec, Prace nad prze­pi­sa­niem go na systemy PowerPC zostały rozpo­częte przez Hyperion w 2001 r. , finalna wersja AmigaOS 4 ukazała się końcem 2006 r.

W porów­na­niu do AmigaOS 3.1 system AmigaOS 4.x jest ewolucją a nie rewo­lu­cją – mamy desktop znany od lat jako Work­bench, dźwięk to AHI, i tak dalej. Wchodząc w detale to liczba uspraw­nień jest duża ale nie spek­ta­ku­larna. Przy prze­pi­sy­wa­niu systemu trzeba było rozwią­zać tak podsta­wowe problemy jak unie­za­leż­nie­nie się od czip­se­tów Amigi. Obecny rozwój to mozolne gonienie stan­dar­dów – na przykład zrobiono tak oczy­wi­stą rzecz jak obsługa pamięci wirtu­al­nej – tego przecież wcze­śniej nie było.

Główne plusy widoczne dla użyt­kow­nika to dążenie do obsługi nowo­cze­snych stan­dar­dów (złącza, karty graficzne), warto też podkre­ślić bardzo dobrą polo­ni­za­cję systemu.

DuaL_Monitor_Setup2

Trevor Dickin­son przy swojej AmigaOne X1000 w trybie pracy dwumo­ni­to­ro­wej

System jest komer­cyjny, o zamknię­tych źródłach i płatny.

Aktualna wersja AmigaOS to 4.1 FE 53.38 (15.05.2015 r.)

Najnow­sza wersja SDK to 53.30 (06.09.2015 r.)

 

[ ↑ ]
Zabierz mnie na górę!