flick ass got plugged. ero video

Jak coś jest do wszystkiego, to jest do niczego, jak rzecze stare porzekadło. Niemniej jednak, multiplatformowość jest domeną naszych czasów. Jednoczesny dostęp do wielu tych samych zasobów z poziomu różnych rozwiązań technologicznych stało się na chwilę obecną już wymaganym standardem.

Podobnie jest z systemem AROS. Bazujący na współczesnych komponentach postamigowy system, dzięki twórcom, próbuje integrować się nie tylko urządzeniami stricte przypisanymi jemu, ale także z dodatkowymi peryferiami; dyskami, pamięcią, płytami rozszerzeń etc., wykorzystywanymi przez inne systemy operacyjne, czasem nawet jednocześnie Dobrym przykładem jest tu dystrybucja Icaros Desktop, w której to tryb Host Bridge na tyle integruje się ze systemem gospodarza, że z poziomu AROS-a, uruchomionego w maszynie wirtualnej, można odpalić aplikacje w nim zainstalowane. Czy to w systemie Windows, czy Linux.

A co jeśli AROS-a mamy zainstalowanego natywnie, np. na drugim twardzielu i chcemy mieć dostęp do wszystkich napędów w komputerze, żeby np. nie przerzucać grafik, filmów, czy muzyki za pomocą pamięci przenośnych, celem wykorzystania potem, tychże plików na postamigowym systemie? Nic prostszego. Wystarczy podpiąć dyski i partycje, niebędące rozpoznawalne standardowo przez system AROS, poprzez stworzenie odpowiedniej mountlisty. Konkretniej, w tym przypadku zmusimy AROS-a, aby widział dyski sformatowane w systemie NTFS.
Do dzieła.
Ze strony AROS Archives (archives.aros-exec.org) ścigamy pakiet ntfs3g-handler, autorstwa Fredrika Wikstrom’a, i rozpakowujemy w dowolnym miejscu. Do Sys: L kopiujemy plik ntfs3g-handler. Następnie otwieramy dowolny edytor tekstu i tworzymy mountlistę:

FileSystem = ntfs3g-handler
DosType = 0x4e544653
Device = ata.device
Unit = 0
BlockSize = 512
Surfaces = 1
BlocksPerTrack = 1
LowCyl = 0
HighCyl = 976773166
Reserved = 0
/* Control = ro */
Activate = 1

Zapisujemy, tworzymy do pliku ikonkę projektu i podpinamy w tooltypes pod C: Mount.
Kolejna sprawa; znowu otwieramy dowolny edytor tekstu i edytujemy plik L: automount-config tak, aby zawierał następującą treść:

FAT\0 = L: fat-handler
NTFS = L: ntfs3g-handler

Zapisujemy. Restartujemy system. Naszym oczom na oknie Wanderera, pojawią się nowe ikony dysków, dysków Windowsa, lub Linuxa, sformatowanych systemem NTFS. Teraz dowolnie możemy otwierać i edytować różne pliki zawarte na nich, przez arosowe aplikacje; muzykę, filmy czy grafikę.
Owa recepta dotyczy dysków podpiętych w trybie SATA w komputerze stacjonarnym. Jeśli mamy zamiar używać dysków przenośnych podpinanych przez port USB, mountlista powinna wyglądać tak:

FileSystem = ntfs3g-handler
DosType = 0x4e544653
Device = usbscsi.device
Unit = 0
BlockSize = 512
Surfaces = 1
BlocksPerTrack = 1
LowCyl = 0
HighCyl = 976773166
Reserved = 0
/* Control = ro */
Activate = 1

Reszta jak wyżej. Powodzenia.

 

Don Rafito – Amiga NG (2) 1/2018

—> do spisu artykułów

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.