AROS

AROS to skrót od „Amiga Rese­arch Ope­ra­ting Sys­tem” (ze wzglę­dów licen­cyj­nych od 2007 r. słowo Amiga w peł­nej nazwie zostało zastą­pione sło­wem AROS).

Idea była pro­sta - prze­nieść sys­tem Amigi na inne plat­formy sprzę­towe. I to się stało - powstały wer­sje na PowerPC, ARM a naj­le­piej roz­wi­nął się na x86 (PC). Jest nawet wer­sja na Moto­rolę 68k.

Sys­tem powstał z uży­ciem tzw. inży­nie­rii wstecz­nej, czyli dzia­ła­nie Ami­gaOS 3.1 zostało odtwo­rzone bez uży­cia źró­deł. Odpo­wied­ni­kiem Work­ben­cha jest Wan­de­rer, a zamiast MUI użyto Zune (wła­sne, nie­kom­pa­ty­bilne roz­wią­za­nie).

Naj­więk­szym pro­ble­mem jest brak opro­gra­mo­wa­nia. Dru­gim, bar­dzo istot­nym, jest zbyt wielka róż­no­rod­ność sprzę­towa PC - nie­sie to koniecz­ność pisa­nia wielu ste­row­ni­ków do wielu urzą­dzeń. Jest to nie­wy­ko­nalne garstką osób.

Pro­blem pró­bo­wano obejść poprzez gotowe skła­daki PC o nazwie ARES - zło­żone z kom­po­nen­tów obsłu­gi­wa­nych przez AROS-a.

Obec­nie naj­po­pu­lar­niej­sza odmiana AROS-a to IcA­ROS Desk­top w wer­sji Live­DVD (z opcją insta­la­cji na dysku oraz do uru­cho­mie­nia pod maszyną wir­tu­alną).

icaros_203_about

Wiele pro­jek­tów któ­rych moto­rem napę­do­wym był Pas­cal Pap­para  jest już prze­szło­ścią - np. Aspi­reOS na Acer Aspire One, Broad­way X na Efikę MX (2012 r.) czy AEROS na Rasp­bery Pi (2013 r.).

AROS obec­nie chyba prze­staje dry­fo­wać w wielu kie­run­kach naraz - naj­now­sze ten­den­cje to wspo­mniana hybryda AROS-a z linuk­sem o nazwie AEROS wydana na x86 i ARM (użyty linuks to Debian).

AEROS umo­żi­wia uru­cha­mia­nie opro­gra­mo­wa­nia z AROS-a, z linuksa, z Amigi (za pomocą emu­la­tura Janu­sUAE) a także apli­ka­cji Win­dows (za pomocą linuk­so­wego Wine).

W 2016 r. AEROS ma być wydany na kon­solę indieGO! (pro­jekt z Kick­star­tera). Jest to kon­sola do gier retro na bazie Rasp­berry Pi 2 (opcjo­nal­nie Odroid C1 lub Odroid XU4).

indiego_konsola_retro

 

[ ↑ ]
Zabierz mnie na górę!